Een bril zonder rand is een soort bril met montuur waarbij de lenzen niet omgeven zijn door een montuur en rechtstreeks door de slapen worden ondersteund. Ze worden ook wel 'randloze brillen' of 'frameloze brillen' genoemd. Dit type bril werd voor het eerst uitgevonden door de Duitse brillenontwerper Wilhelm Wagenfeld in de jaren dertig. Omdat er geen rand is om de lenzen te omsluiten, zijn randloze brillen zeer esthetisch aantrekkelijk en kunnen de lensranden worden afgewerkt met technieken zoals afkanten, strassversiering en kleurenschilderen.
Een bril zonder rand past bij de meeste gezichtsvormen, zoals ronde, ovale en vierkante gezichten, en is populair onder jonge zakelijke professionals. Hun voordelen zijn onder meer een breed gezichtsveld, een lichtgewicht ontwerp en geen invloed op de algehele gezichtsstijl. Ze hebben echter nadelen, zoals gemakkelijk afgebroken of kapotte lenzen en losse schroeven, waardoor regelmatig onderhoud nodig is. Ze zijn vanwege de dikkere lenzen niet geschikt voor mensen met een hoge bijziendheid (meer dan 500 graden) en moeten met voorzichtigheid worden gekozen. Ze moeten ook worden vermeden tijdens zware inspanningen om lensbreuk te voorkomen. Brillen zonder rand zijn licht van gewicht en wegen doorgaans tussen de 15 en 30 gram. Deze stijl is populair in stedelijke centra en onder jonge professionals, en het ontwerp wordt beïnvloed door factoren als Scandinavisch design en de esthetiek van Silicon Valley. Brillen zonder rand zijn geschikter voor omgevingen met lage-intensiteit en{11}}beeldbewuste omstandigheden, en hun structuur staat voor uitdagingen op het gebied van duurzaamheid bij frequente activiteit of scenario's met hoge- hoge intensiteit [11]. Met de ontwikkeling van de technologie zijn er slimme randloze brillen met geïntegreerde slimme functies ontstaan.
